ارسال سوال سریع
بروزرسانی: ۱۳۹۷/۱۲/۲۷ زندگینامه کتب مقالات تصاویر سخنرانی دروس پرسش‌ها اخبار ارتباط با ما
فهرست کتاب‌‌ لیست کتاب‌ها
■ النوع الثالث من المکاسب المحرمة: بیع ما لامنفعة فیه
■ النوع الرابع من المکاسب المحرمة: ما یحرم الإکتساب به لکونه عملاً محرماً في نفسه
قواعد عامه ی معاملات در روایات
نکته ای درباره ی روش بحث استاد
نسبت بین ادله تحریم یک فعل و ادله ی وفا به عقود
مدلول صیغعه ای امر و نهی
ابتنای مساله بر دو نوع تفسیر از نصوص شریعت
نسبت حرمت معامله و فساد آن و برخورد با عوضین
نسبت بین ادله ی تحریم یک عمل و ادله ی عقود
مسأله اخذ عوض در هنگام لبّی بودن دلیل
المسألة الأولی: تدلیس الماشطة
المسألة لثانیة: تزیین الرحل بما یحرم علیه
المسالة الثالثة: التشبیب
المسالة الرابعة: التصویر
اشاره به آیات مساله
پراکندگی روایات مساله در وسائل
روایت اشد الناس عذابا در اهل سنت
کتاب محمد بن مسلم یا علاء بن زرین
فقه منصوص ویژگی فقه شیعه
عبارت فقه الرضا درباره ی صنعت تصویر
عبارت مشابه تحف العقول درباره ی صنعت تصویر
روایت سحت
کتاب علی بن جعفر
حدیث ابو بصیر در حرمت تصویر
احادیث زراره
ترجمه ابوالجارود
خط غلو ومیراث های علمی آنها
فوائد ذکر راوی ومروی عنه در رجال
روایات اشد الناس عذابا در حکم تصویر
روایات نفخ یا احیاء
روایات دخول ملائکه
نکته ای در باره ی واقفیه
اشاره ای به رأی اصحاب در مساله تصویر
مساله تصویر در مرحله ی انتقال نصوص به فتوا
اجمال دیدگاه اهل سنت در مساله ی تصویر
طرحی جدید برای مساله تصویر
فتاوای اصحاب
نقد کلام شیخ
نقد کلام صاحب جواهر
عبارات شیخ
تفاوت اصل اباحه و قاعده اباحه
نقد وبررسی تفریعات شیخ در مساله
حرمت عمل اجزای تصویر
فرع دیگر: حکم کشیدن ناقص تصویر ذی روح
فرع دوم شیخ:حکم کشیدن برخی از اجزاء
بررسی کلمات شیخ در مساله
المسالة الخامسة: التطفیف

روایت سحت

روایت سحت
یکی از روایاتی که در این جهت به درد می‌خورد و مربوط به بیع است، روایات سحت است. چند روایت دربارة اقسام سحت داریم یکی روایت سکونی و یکی روایت عمار بن مروان. در جامع الأحادیث یک باب به سحت اختصاص داده است و کل روایات سحت را جمع کرده است که البته در وسائل چنین بابی نیست. مفصل‌ترین حدیث در سحت، حدیث جعفریات است که در آن تصویر نیست. یک روایت در مستدرک نیز از کتاب جعفر بن محمد بن شریح چنین نقل می‌کند:

كِتَابُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ قَالَ مِنْ أَكْلِ السُّحْتِ سَبْعَةٌ الرِّشْوَةُ فِي الْحُكْمِ وَ مَهْرُ الْبَغِيِّ وَ أَجْرُ الْكَاهِنِ وَ ثَمَنُ الْكَلْبِ وَ الَّذِينَ يَبْنُونَ الْبُنْيَانَ عَلَى الْقُبُورِ وَ الَّذِينَ يُصَوِّرُونَ التَّمَاثِيلَ وَ جَعِيلَةُ الْأَعْرَابِيِّ[1]

کتاب جعفر بن محمد بن شریح حضرمی جزء اصول ستة عشر است و کتاب به نحو وجاده به دست ما رسیده است و هم عبد الله بن طلحه را هم نمی‌شناسیم و متن حدیث هم از جهاتی انفراد دارد بنابراین آنچه را هم که دربارة تصویر در آن آمده، نمی‌تواند شاهدی بر روایت محاسن باشد.

نتیجه این که از مجموعه روایات محمد بن مسلم حدیث منفرد محاسن ثابت نشد.

تصویر 
تا اینجا روایات تصویر را یک دسته‌بندی کردیم. دستة اول روایات محمد بن مسلم بود که یکی از آن روایات در اصل تصویر بود و عده‌ای از اصحاب ما آن را صحیحه دانسته‌اند و به آن عمل کرده‌اند و تصویر چه ذی‌روح و چه غیر ذی‌روح را جایز ندانسته‌اند. ما به همین مناسبت متعرض روایات دیگر محمد بن مسلم در مسألة تصویر شدیم روایاتی که فروع مسأله را بیان می‌کند و شواهدی که برای این فروع است.


[1]. مستدرك‏الوسائل، ج13، ص71، 5- باب تحريم أجر الفاجرة و... ح14778