ارسال سوال سریع
بروزرسانی: ۱۳۹۷/۱۰/۲۹ زندگینامه کتب مقالات تصاویر سخنرانی دروس پرسش‌ها اخبار ارتباط با ما
فهرست کتاب‌‌ لیست کتاب‌ها
■ النوع الثالث من المکاسب المحرمة: بیع ما لامنفعة فیه
■ النوع الرابع من المکاسب المحرمة: ما یحرم الإکتساب به لکونه عملاً محرماً في نفسه
قواعد عامه ی معاملات در روایات
نکته ای درباره ی روش بحث استاد
نسبت بین ادله تحریم یک فعل و ادله ی وفا به عقود
مدلول صیغعه ای امر و نهی
ابتنای مساله بر دو نوع تفسیر از نصوص شریعت
نسبت حرمت معامله و فساد آن و برخورد با عوضین
نسبت بین ادله ی تحریم یک عمل و ادله ی عقود
مسأله اخذ عوض در هنگام لبّی بودن دلیل
المسألة الأولی: تدلیس الماشطة
المسألة لثانیة: تزیین الرحل بما یحرم علیه
المسالة الثالثة: التشبیب
المسالة الرابعة: التصویر
اشاره به آیات مساله
پراکندگی روایات مساله در وسائل
روایت اشد الناس عذابا در اهل سنت
کتاب محمد بن مسلم یا علاء بن زرین
فقه منصوص ویژگی فقه شیعه
عبارت فقه الرضا درباره ی صنعت تصویر
عبارت مشابه تحف العقول درباره ی صنعت تصویر
روایت سحت
کتاب علی بن جعفر
حدیث ابو بصیر در حرمت تصویر
احادیث زراره
ترجمه ابوالجارود
خط غلو ومیراث های علمی آنها
فوائد ذکر راوی ومروی عنه در رجال
روایات اشد الناس عذابا در حکم تصویر
روایات نفخ یا احیاء
روایات دخول ملائکه
نکته ای در باره ی واقفیه
اشاره ای به رأی اصحاب در مساله تصویر
مساله تصویر در مرحله ی انتقال نصوص به فتوا
اجمال دیدگاه اهل سنت در مساله ی تصویر
طرحی جدید برای مساله تصویر
فتاوای اصحاب
نقد کلام شیخ
نقد کلام صاحب جواهر
عبارات شیخ
تفاوت اصل اباحه و قاعده اباحه
نقد وبررسی تفریعات شیخ در مساله
حرمت عمل اجزای تصویر
فرع دیگر: حکم کشیدن ناقص تصویر ذی روح
فرع دوم شیخ:حکم کشیدن برخی از اجزاء
بررسی کلمات شیخ در مساله
المسالة الخامسة: التطفیف

نتیجه بحث درباره ی حکم واصله و موصوله

نتیجة بحث دربارة حکم واصله و موصوله
نتیجه‌ای که تا اینجا به دست می‌آید دو مطلب است:

1. حدیث لعن الله الواصله و الموصوله که در اهل سنت صحیح و مشهور و با اسانید متعدد است در روایات اهل بیت ع و از لسان اهل بیت ع از امیر المؤمنین تا ائمة بعدی نقل نشده و اهل بیت ع روی این حدیث مانور نداده‌اند. اما گاهگاهی به اهل بیت ع این حدیث عرضه شده و ایشان آن را توجیه کرده‌اند که توضیحش بعداً می‌آید.

2. راجع به واصله به تنهایی و موصوله به تنهایی می‌گوییم که دربارة واصله یعنی کار آرایشگری از امام صادق ع دو حدیث داریم که یکی از آن‌ها مضمر است و در یک نسخه از کتاب ابن ابی عمیر و به صورت مرسل آمده است، دیگری در کتاب حسین بن سعید آمده است و سندش گیر دارد. در فقه شیعه مدتی فتوا بر طبق آن بوده و فقه الرضا و کلینی و شیخ صدوق به آن فتوا داده‌اند یعنی از سال‌های 270-380، اما پس از آن، مطابقش فتوا نداده‌اند حمل بر تدلیسش کرده‌اند. دربارة خانم آرایش‌شده حرمت اضافه کردن مو به صورت قصه به امیر المؤمنین ع نسبت داده شده که یک مصدرش جعفریات است که نسخه‌اش در قرن سیزدهم در میان ما رواج پیدا کرد و اگر کتاب جعفریات و سکونی را دو تا بدانیم این روایت سکونی است و دو متن دارد که کلینی هر دو را حمل بر کراهت کرده است. شیخ طوسی که این همه از کلینی نقل می‌کند این دو روایت را از او نقل نکرده و فتوا هم به آن نداده است.

در مقابل این‌ها وارد شده است: لا بأس علی المرأة بما تزینت به لزوجها. البته در مقابل این نقل‌ها عده‌ای به خاطر نقل کلینی قائل به کراهت شده‌اند و عده‌ای حتی قائل به کراهت هم نشده‌اند. پس تا اینجا برداشت اجمالی ما از روایات این است که عمل شیخ مفید و شیخ طوسی انصافاً بسیار صحیح و به جا است که وصل شعر به شعر برای آرایشگر و برای زن در صورت تدلیس حرام و در غیر تدلیس نه برای آرایشگر و نه برای زن حرام نیست. و اثبات کراهت هم اثباتا مشکل است این شرح اجمالی ما از روایات. این کار را تا حدی اسماعیلی‌ها هم کردند اما زیدی‌ها در این مسأله شبیه اهل سنت عمل کردند و از چهار عنوان سه عنوان را حرام کردند.