ارسال سوال سریع
بروزرسانی: ۱۳۹۷/۱۰/۲۹ زندگینامه کتب مقالات تصاویر سخنرانی دروس پرسش‌ها اخبار ارتباط با ما
فهرست کتاب‌‌ لیست کتاب‌ها
■ النوع الثالث من المکاسب المحرمة: بیع ما لامنفعة فیه
■ النوع الرابع من المکاسب المحرمة: ما یحرم الإکتساب به لکونه عملاً محرماً في نفسه
قواعد عامه ی معاملات در روایات
نکته ای درباره ی روش بحث استاد
نسبت بین ادله تحریم یک فعل و ادله ی وفا به عقود
مدلول صیغعه ای امر و نهی
ابتنای مساله بر دو نوع تفسیر از نصوص شریعت
نسبت حرمت معامله و فساد آن و برخورد با عوضین
نسبت بین ادله ی تحریم یک عمل و ادله ی عقود
مسأله اخذ عوض در هنگام لبّی بودن دلیل
المسألة الأولی: تدلیس الماشطة
المسألة لثانیة: تزیین الرحل بما یحرم علیه
المسالة الثالثة: التشبیب
المسالة الرابعة: التصویر
اشاره به آیات مساله
پراکندگی روایات مساله در وسائل
روایت اشد الناس عذابا در اهل سنت
کتاب محمد بن مسلم یا علاء بن زرین
فقه منصوص ویژگی فقه شیعه
عبارت فقه الرضا درباره ی صنعت تصویر
عبارت مشابه تحف العقول درباره ی صنعت تصویر
روایت سحت
کتاب علی بن جعفر
حدیث ابو بصیر در حرمت تصویر
احادیث زراره
ترجمه ابوالجارود
خط غلو ومیراث های علمی آنها
فوائد ذکر راوی ومروی عنه در رجال
روایات اشد الناس عذابا در حکم تصویر
روایات نفخ یا احیاء
روایات دخول ملائکه
نکته ای در باره ی واقفیه
اشاره ای به رأی اصحاب در مساله تصویر
مساله تصویر در مرحله ی انتقال نصوص به فتوا
اجمال دیدگاه اهل سنت در مساله ی تصویر
طرحی جدید برای مساله تصویر
فتاوای اصحاب
نقد کلام شیخ
نقد کلام صاحب جواهر
عبارات شیخ
تفاوت اصل اباحه و قاعده اباحه
نقد وبررسی تفریعات شیخ در مساله
حرمت عمل اجزای تصویر
فرع دیگر: حکم کشیدن ناقص تصویر ذی روح
فرع دوم شیخ:حکم کشیدن برخی از اجزاء
بررسی کلمات شیخ در مساله
المسالة الخامسة: التطفیف

طرح کلی بحث در کتب روایی

طرح کلی بحث در کتب روایی
خود قدمای شیعه و سنی یک نوع اختلاف در این مسأله دارند؛

کتب روایی اهل سنت

مثلا بخاری این احادیث را در کتاب اللباس و در باب الزی و التجمل آورده است. مفاد باب بخاری این است که زن می‌تواند خودش را برای شوهر زینت کند مگر این زینت‌هایی که شارع بر او حرام کرده است. بخاری کاری به دستمزد و مسائل مالی ندارد. بعدها عده‌ای از اهل سنت این مطلب را به عنوان یکی از وظایف زنان در کتاب النکاح آوردند. عده‌ای از اهل سنت هم این روایات را در باب بیع آورده‌اند. این طبعا برای شما سؤال انگیز است اگر بنای اخذ عوض باشد به نحو اجاره است لذا اگر در اجاره می‌آورند معقول‌تر بود پس به چه مناسب این کار را کرده‌اند؟

در بحث‌هایی که چند روز پیش داشتیم این بحث را مطرح کردیم که از یک حکم تا چه مقدار لوازمش درمی‌آید مثلاً برخی از اهل سنت مثل صاحب هدایه مرقینانی[1] از حرمت وصل شعر فهمیده‌اند که اگر این مو را کند نمی‌تواند آن را بفروشد و این مو باید دور افکنده شود و منفعت ندارد. حافظ زیلعی پس از نقل عبارات هدایه بر آن اشکال کرده است که از روایت لعن الله الواصله و المستوصله عدم حرمت بیع استفاده نمی‌شود. عده‌ای از اهل سنت هم موی کنده‌شده را نجس و عده‌ای مانع در نماز دانسته‌اند. در مثل المغنی ابن قدامه این بحث واصله را در کتاب الطهاره آورده است. ابن حزم در نکاح آورده است به خاطر احکام زن. پس اهل سنت روایات این مسأله را در ابواب متعدد آورده‌اند.

کتب روایی شیعه

اما علمای ما این بحث را در کتاب المعیشه و بحث بیع آورده است. صاحب وسائل هم این روایات را در باب بیع آورده است شیخ انصاری هم همین کار را کرده است. البته صاحب وسائل تبعا للبعض این روایات را در کتاب النکاح در ابواب مقدمات النکاح باب 101 آورده‌اند و بعضی از روایات آنجا را در کتاب بیع نیاورده‌اند.

پس این مسأله به این مطلب برمی‌گردد که آیا وصل الشعر حرام است، اگر وصل شعر حرام شد ما کاری به تدلیس نداریم. این تنقیح مسأله.

پس شیخ انصاری چرا تدلیس آورده است؟ از خلال کلمات ایشان معلوم شد که ایشان اصل وصل شعر را علی کراهة جایز می‌داند. اگر این عمل جایز باشد قاعدتا مکان مناسب قسمت حرام آن تدلیس می‌شود. پس روشن شد که در این مسأله اختلاف عمیقی از عهد صحابه تاکنون وجود دارد که آیا وصل الشعر بنفسه حرام است که اگر چنین باشد طرح مسأله به عنوان تدلیس الماشطه درست نیست.


[1]. این کتاب نزد اهل سنت مثل شرح لمعه نزد ما است، نصب الرایه از زیلعی احادیث این کتاب را تخریج کرده است نویسنده هدایه و نصب الرایه هر دو سنی هستند. تک تک احادیث هدایه را تخریج کرده است اگر مشابه این کار در مکاسب هم انجام می‌شد خوب بود.