دسته‌بندی مقالات جدیدترین مقالات مقالات تصادفی مقالات پربازدید

احمداشعری و خط متهم به غلو

خط غلات یک جنبه سیاسی هم داشته است؛ آنها در قم جزو تندروها به حساب می آمدند که در امور سیاسی معترض بودند، [مثل شورش ابوالخطاب در کوفه]. در قم احمد اشعری صاحب قدرت بود و شیخ حکومتی محسوب می شد چرا که اساساً اشعری ها که عرب بودند قم را قم کردند. در مقابل شعوبی ها مخالف آنها بودند و برخی از خط غلو نیز از همین شعوبی ها بودند. 
خصلت بارز خط غلو ، تساهل در ضوابط حدیثی بود به نحوی که مثلاً به صورت وجاده حدیث نقل می کردند و اشاره ای به وجاده بودن آن نمی کردند. در مقابل احمد بن محمدبن عیسی اشعری خیلی در ضوابط حدیثی حساس بود و نقل حدیث را فقط سماع می دانست چرا که در کتابت احتمال اضافه و نقصان وجود دارد. مخصوصاً پس از حدیث از امام رضا (ع) که می فرماید در کتابهای پدرم دست برده اند و دروغ اضافه کردند. لذا اینکه برای سهل بن زیاد گفته است «یشهد علیه بالغلو و الکذب»(نجاشی،ص185) ، او نقل حدیث به صورت معنعن از وجاده را کذب می دانسته است. از نظر او باید می گفت «وجدته ...» .
درباره محمد بن سنان نیز کشی نقل کرده از قول خودش که هرچه نقل می کند به نحو وجاده است.
البته این به مبنای احمد اشعری باز می گردد و امر مسلمی نیست که حدیث معنعن نباید وجاده باشد. اختلافی است. از امام (ع) پرسیدند که یک کتاب را از زیر خاک پیدا کردیم می توانیم از او نقل حدیث کنیم، حضرت فرمودند: بلی.
نسبت برخی از غلات با احمد اشعری ، همچون نسبت فدائیان اسلام با آیت الله بروجردی بود که با آنها مخالفت می کرد.

ارسال سوال